بنام خدا
سلام به همه دوستان
طاعات وعبادات قبول انشاالله
نميدونم چه حکمتيه بعضي وقتا واسه يه کاري کلي برنامه ريزي ميکني  اما يه دفعه يه مشکلي پيدا ميشه وهمه ي برنامه هاتو بهم ميريزه
از چند وقت قبل ماه رمضان تصميم گرفتم از ماه رمضان امسالم نهايت استفاده رو ببرم چون هرسال به يه بهانه اي نميتونستم از اين روزاي عزيز درست استفاده کنم...يه سال به خاطر اينکه درسام زياد بود ...يه سال به بهانه ي امتحان نهايي...يه سال به بهانه ي کنکور..يه سال به بهانه ي امتحانات ميان ترم...يه سال به بهانه ي امتحانات پايان ترم و و و ....
امسال باوجود اينکه کارام وبه اصطلاح بهانه هام بيشترشده بود نميخواستم ماه رمضانم تحت تاثير اين بهانه ها قرار بگيره براهمين  بايد يه سري از کارا رو کنار ميذاشتم من جمله اينترنت رو....ويه سري از کارها رو هم از اول ماه رجب جزو برنامه ي روزانه م قرار دادم....خوشحال بودم وبراي شروع ماه رمضان لحظه شماري ميکردم اما چندروز قبل رمضان  که روزه بودم حالم بدشد وکارم به دوا دکتر کشيده شد ويکروز قبل از شروع ماه مبارک بود که باکلي دارو به خونه اومدم ومجبورشدم بخاطر بيماريم روزه نگيرم وگرنه به گفته ي آقاي دکتر ممکن بود حالم بدتر بشه ...من که گوشم بدهکار اين حرفها نبود ولي از پس مامان وبابا برنمي اومدم...رفتم کلي رساله واستفتائات و...رو زيرورو کردم ولي فايده نداشت چون مريض بودم نميتونستم روزه بگيرم
خلاصه اينکه خدا توفيق روزه داري رو به من نداد....يعني منو به مهمونيش دعوت نکرد...توي اين مدت بارها از خودم پرسيدم چرا؟

چرا توي 11ماه ديگه مريض نشده بودم ولي نزديک به ماه رمضان بايد مريض شم ؟؟؟ اما به جواب نميرسيدم
اينروزا همش به فرصتهايي که داشتم واز دست داده بودم فکر ميکردم
به ماه رمضونايي که سالم بودم ولي درست استفاده نکرده بودم

به سفره ي کرم الهي که پهن شده بودو من از اون چيز زيادي برنداشته بودم
به ماه رمضونايي که اومده بودن ورفته بودن ومن هربار به اميد يه ماه رمضون بهتر وپربارتر بودم
افسوس ميخوردم به حال خودم که از چه مهموني بي نصيب موندم
اي کاش ما آدما هميشه قدر لحظه لحظه ي زندگيمونوبدونيم واي کاش فرصتهايي که بهمون دادن رو راحت از دست نديم چرا که
هر لحظه که ميگذره ديگه تکرار شدني نيست

امروز که داروهام تموم شده ميخوام روزه بگيرم واز باقيمانده ي اين ماه عزيز استفاده کنم ...نميدونم ميتونم يانه ولي اگه خدا بخواد وکمکم کنه ميتونم ...ميخوام از لحظه لحظه ش استفاده کنم
بخاطر کامنتهاي محبت آميزتون هم ممنون وهم شرمنده که نتونستم توي اين مدت بهتون سربزنم

توي شبهاي قدر دعابراي ظهور آقا فراموش نشه
درپناه حق

بنام يگانه معبود هستي بخش

  السلام علي الشمس الظلام وبدر التمام

السلام علي صاحب الصمصام وفلاق الهام

مهربان امام من،دستان تهي پرازنيازم را ميبيني؟!؟!

محبوبم ،ميبيني که درپشت پنجره هاي بلند انتظار ،روزها وماهها وسالهاست ايستاده ام، باچشماني اشکبار؟!؟!

نميدانم که پاهايم بازهم رمق ايستادن دارند يانه؟!؟!

به دوش اين بار هجران تاکجا بايد کشيد اي دل

که من درخود نمي بينم توان اين توانايي

 **************

مولاي من،ميدانم که روزي خواهي آمد،درسپيده دم يک آدينه ي دل انگيز،اما نميدانم در کدامين آدينه،نميدانم آن کدام آدينه ايست که ماه ِ چشم انتظار جاي خودرا به خورشيد خواهد داد

کدام آدينه ايست که چشمان خفته اش را بروي تو باز خواهد نمود

کدام آدينه ايست که آن صبح صادق را خواهد ديد

کدام آدينه ايست که پايان بيقراري خورشيد خواهد بود

کدام آدينه ايست که باشبنم صبحگاهاني که شميم حضور يار دارد،رخسار ميشويد

آن آدينه خواهد آمد ...اما....تا آن آدينه چقدر فاصله هست؟يک سال؟يک ماه؟يک روز؟يک لحظه؟وشايد....

و خورشيد امروز بيقرارتر از هرروز...بيقرارتر از هر آدينه ...درانتظاراينکه با آمدن يار، فجر نورشکافته شود وهمه جا نورباران گردد

 اي صبح دل افروز برون آي که خورشيد

از نور جمال تو ، بجز مقتبسي نيست

ميلادسراسرنور خورشيد حق وعدالت،کوکب فروزان آسمان امامت و ولايت ،فخر اولياء ،حضرت صاحب العصر والزمان (عج) برتمامي عاشقان مبارک

 به اميد روزيکه چهره ي درخشان يار ،نمايان وبااشعه طلايي خود پايان دهنده ي ظلمت غم افزاي شب باشد