بنام خدا

سلام به دوستان عزيز

يکسال از اولين روزيکه وبلاگ آدينه رو ساختم ويکسال ديگه از عمرم گذشت، توي اين مدت واز حدود سه سال پيش از اين با دوستان ووبلاگهاي زيادي آشنا شدم که هرکدوم به نوعي توي زندگي من تاثير گذاشتن و خيلي بهم کمک کردن...اوليش وبلاگ شميم ظهور بود که دنياي کاملا"جديدي رو پيش روي من قرار داد،دومين وبلاگ منتظرالمهدي ليلاي عزيزم بود که توي سخت ترين لحظات زندگي پشتيبان وراهنماي من بودن وهستن وسومين وبلاگ اثر گذاروبلاگ صبح صادق فاطمه ي عزيزم هست که با حرفهاي قشنگش منو شيفته ي خودش کرده ومثل خواهرم دوستش دارم

يکي ديگه از وبلاگهاي عالي که نمونه ش توي اين دنياي مجازي کم پيدا ميشه وبلاگ بني آدم حاج آقا مهدي بزرگواره که باوجود مشغله هايي که دارن مطالب بسيار آموزنده اي رو توي وبلاگشون قرارمي دن که ميدونم وقت وانرژي زيادي رو از ايشون ميگيره ،وبلاگ بني آدم از معدود وبلاگهاييه که تمام مطالب آرشيو شده شو خوندم و درسهاي زياد ي ازش گرفتم (توصيه ميکنم حتما بينيد)

وبلاگ  ايران اسلام آقاي محمدعلي که فوق العاده ست و به روز وخيلي انتقادپذير بامطالب آموزنده

از وبلاگهاي خوب ديگه که سعي ميکنم مطالبشونو از دست ندم وبلاگ ولايت برادر خوبم آقاعليرضا که خيلي سياسيه! و چيزاي زيادي درمورد ساخت وبلاگ بهم ياد دادن ،بزم شبانه ليلاي خوبم،عشق ملکوتي ،صميمانه ها،منتظران يوسف فاطمه،هيئت محبان وجان نثاران امام حسن مجتبي(ع) ،انتهاي جاده،آفتاب مهر،ناتاناييل،جوانان حزب الله شهرکرد،منتظران ظهورو ستاره عزيز وسيده محبوبه علوي گلم وبقيه ي دوستان که منو با محبتاشون شرمنده ميکنن(اگه اسم کسي از قلم افتاد ببخشيد) براي همه شون آرزوي بهروزي وسربلندي دارم

باز 23اسفند رسيد ومثل هرسال دلم گرفته... يعني يک سال ديگه گذشت ومن هنوز نشدم اوني که بايد باشم ...هنوز نشدم اوني که آقام ميخواد...ديگه امسال با چه رويي سال جديدو شروع کنم؟!؟!

التماس دعا

درپناه حق

بنام خدا

السلام عليک يا ابا عبدالله الحسين(ع)

فرارسيدن اربعين سرور وسالار شهيدان رو تسليت ميگم
اگه توي اين ايام در جهت پيشرفت به جلو گامي برداشتيم  وتغييري کرديم ،حواسمون باشه توي جاده ي پر پيچ وخم زندگي نلغزيم وبا دست خودمون همه چي رو خراب نکنيم و اگرهنوز خودمونو تغييير نداديم از همين امروز شروع کنيم  تا محرم بعدي اگه زنده بوديم ،رومون بشه سرمونو بالا نگهداريم و به امام حسين(ع) بگيم ايندفعه ديگه با دست پر اومديم برات عزاداري کنيم.

التماس دعا

درپناه حق

بنام خدا

سلام به دوستان بزرگوار
همه ما حتما بارها گفتيم که توي کارهامون به خدا توکل ميکنيم اما اينکه عملا چقدر مفهوم توکل رو درک کرديم متفاوته.يه جا خونده بودم که( توکل يعني در راه رسيدن به يه هدفي تلاشت رو بکني و نتيجه رو به خدا واگذار کني و به خدا اعتماد کامل داشته باشي )

بارها اين جمله رو باخودم تکرار مي کردم ولي هيچوقت واقعا لمسش نکرده بودم يعني به خودم ميگفتم به خدا توکل کن اما درعمل موقع شروع يه کاري اضطراب سراسر وجودمو ميگرفت ومدام به نتيجه ي کارم فکر ميکردم که نکنه موفق نشم نکنه شکست بخورم و...آخرسر هم نتيجه ي مطلوب رو بدست نمي آوردم

اينبار خيلي بيشتر از قبل روي معناي توکل دقت کردم و به خودم قول دادم تمام تلاشمو بکنم وبا تمام وجود به خدا توکل داشته باشم اگرچه بخاطر يه سري مسايل از پيش تعيين نشده نتونستم تمام توانمو بکار بگيرم اما از توکلم کم نشد

توي اين راستا آرامشي بهم داست داده بود که هيچوقت نداشتم وانقدر راحت اون کار رو تمومش کردم که خودمم باورم نميشد... الان ديگه نتيجه ي کار برام مهم نيست چون خدارو خيلي بيشتر از قبل در کنارم احساس ميکنم ونتيجه هرچي که باشه برام فرقي نميکنه... خوب يا بد، از طرف محبوب، عاليه.همينکه فهميدم خدا هيچوقت بنده هاشو(بنده هاي خوب يا مثل من بد) تنها نميذاره واينو با تمام وجودم حسش کردم برام از هر چيزي ارزشمندتره.

مويد باشد

درپناه حق